لغت نامه دهخدا
قائم انداز. [ ءِ اَ ] ( نف مرکب ) شطرنج بازکامل و بی نظیر را گویند. ( برهان قاطع ):
ملک را قائم الهی بود
قائم انداز پادشاهی بود.
نظامی ( از حاشیه برهان چ معین ).
قائم انداز. [ ءِ اَ ] ( نف مرکب ) شطرنج بازکامل و بی نظیر را گویند. ( برهان قاطع ):
ملک را قائم الهی بود
قائم انداز پادشاهی بود.
نظامی ( از حاشیه برهان چ معین ).
۱. شطرنج باز ماهر و بی نظیر: ملک را قائم الهی بود / قائم انداز پادشاهی بود (نظامی۴: ۵۴۰ ).
۲. نردباز ماهر و بی نظیر.
( صفت ) ۱ - شطرنج باز کامل ۲ - نرد باز بی نظیر.