لغت نامه دهخدا
فیخ. [ ف َ ]( ع مص ) بلند شدن باد با بانگ کردن. ( منتهی الارب ). فوخ. فیخان. ( از اقرب الموارد ). || منتشر وپراکنده شدن. ( منتهی الارب ). فیح. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟