واژه «فهیره» یک اصطلاح قدیمی در متون عربی و لغوی است که به نوعی غذای سنتی و خاص اشاره دارد. این غذا با استفاده از شیر خالص تهیه میشده و در فرآیند آمادهسازی آن، شیر را با سنگریزههای داغ حرارت میدادند تا به جوش آید. پس از جوش آمدن شیر، آرد به آن افزوده میشد و ترکیب حاصل به شکل نوعی خوراک یا غذا آماده میگردید. این روش پخت نشاندهنده شیوههای سنتی و ابتدایی آشپزی در گذشته است که در آن از ابزارهای ساده و طبیعی برای پختوپز استفاده میشد. «فهیره» در واقع نام یک خوراک گرم و مقوی بوده که از ترکیب شیر و آرد به دست میآمده است. در برخی منابع لغوی، این واژه با اندکی تفاوت نوشتاری نیز آمده و گاه با حروف متفاوت ثبت شده است. از نظر تاریخی، چنین غذاهایی بیشتر در مناطق گرم یا در میان اقوامی که به دامداری مشغول بودند رایج بوده است. بنابراین «فهیره» به عنوان یک واژه، به نوعی غذای سنتی مبتنی بر شیر داغ و آرد اشاره دارد که با روش خاصی از حرارتدهی تهیه میشده است.
فهیره
لغت نامه دهخدا
( فهیرة ) فهیرة. [ ف َ رَ ] ( ع اِ ) نوعی از طعام که شیر خالص را به سنگ ریزه تفسان گرم سازند و چون به جوش آید آرد بر آن ریخته ترتیب دهند. ( منتهی الارب ). با قاف هم آمده است. ( اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
نوعی از طعام که شیر خالص را به سنگ ریزه تفسان گرم سازند و چون به جوش آید آرد بر آن ریخته ترتیب دهند.
