فنوعئیل

لغت نامه دهخدا

فنوعئیل. [ ] ( اِخ ) ( وجه اﷲ ) در عرف، محلی است بین یبوق و سکوت، و یعقوب درآنجا با فرشته کُشتی گرفت. ( از قاموس کتاب مقدس ).