لغت نامه دهخدا
فناخر. [ ف ُ خ ِ ] ( ع ص ) بزرگ جثه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || آنکه از باد پر گرداند سوراخ بینی را. ( منتهی الارب ). بزرگ بینی. ( از اقرب الموارد ).
فناخر. [ ف َ خ ِ ] ( اِخ ) نام کوره ای است به فارس داخل اردشیرخره. ( آنندراج ) ( از معجم البلدان ). اکنون جایی بدین نام نیست.
