لغت نامه دهخدا
فقور. [ ف ُ] ( ع اِ ) ج ِ فقر. ( منتهی الارب ). رجوع به فقر شود.
فقور. [ ف َ / ف ُ ] ( اِخ ) رجوع به فغور شود.
فقور
فرهنگ فارسی
جمع فقر
فقور. [ ف ُ] ( ع اِ ) ج ِ فقر. ( منتهی الارب ). رجوع به فقر شود.
فقور. [ ف َ / ف ُ ] ( اِخ ) رجوع به فغور شود.
جمع فقر
