لغت نامه دهخدا
فراپوشیدن. [ ف َ دَ ] ( مص مرکب )غمز. مواراة. ( تاج المصادر بیهقی ). چشم پوشی کردن.
فراپوشیدن. [ ف َ دَ ] ( مص مرکب )غمز. مواراة. ( تاج المصادر بیهقی ). چشم پوشی کردن.
( ~. دَ ) ۱ - (مص ل. ) پوشیدن. ۲ - چشم پوشی کردن. ۳ - (مص م. ) پوشانیدن.
۱ - ( مصدر ) پوشیدن ۲ - چشم پوشی کردن ۳ - ( مصدر ) پوشانیدن.
پوشیدن.
چشم پوشی کردن.
پوشانیدن.