لغت نامه دهخدا
فراخ رفتن. [ ف َ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایت از با شتاب و تعجیل رفتن. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ).
فراخ رفتن. [ ف َ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایت از با شتاب و تعجیل رفتن. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ).
( ~. رَ تَ ) (مص ل. ) با شتاب رفتن، به عجله رفتن.
( مصدر ) با شتاب رفتن به عجله رفتن.
با شتاب رفتن، به عجله رفتن.