دست بریدن

دست بریدن. [ دَ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) قطع کردن دست: اقتباب؛ دست کسی را بریدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
- دست بریدن از کسی؛ از او دست شستن:
گفتم که بشوخی ببرد دست از ما
زین دست که او پیاده میداند برد.سعدی.- دست از کُلَمَک بریدن؛ کنایه از بی مروتی و ناانصافی در معاملات است. ( از لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ).

قطع کردن دست اقتباب دست کسی را بریدن.

💡 ندهد جلوه عارض که تماشایی را کار حیرت به کف دست بریدن نرسد

💡 غدر چون لذت دزدی است نخست کاخرش دست بریدن الم است

💡 ماه کنعان نه عزیزی است که از دست دهند دامن صحبتش از دست بریدن مگذار

💡 داری سر یوسف ببر از هر چه عزیز است امکان وصل به یک دست بریدن نتوان یافت

💡 مستورگان مصر ز دیدار یوسفی هر یک ترنج و دست بریدن گرفت باز

💡 شاه بعد از جواب بشنیدن داد فرمان به دست بریدن