لغت نامه دهخدا
( فتیتة ) فتیتة. [ ف َ ت َ ] ( ع اِ ) یک قطعه از چیز ریزه ریزه شده، و آن اخص از فتیت است. ( اقرب الموارد ). رجوع به فتیت شود.
( فتیتة ) فتیتة. [ ف َ ت َ ] ( ع اِ ) یک قطعه از چیز ریزه ریزه شده، و آن اخص از فتیت است. ( اقرب الموارد ). رجوع به فتیت شود.