فاداشتن
لغت نامه دهخدا
فاداشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) واداشتن. بازداشتن و نگاه داشتن. || روبرونمودن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به فا و واداشتن شود.
فرهنگ فارسی
واداشتن. یا بازداشتن و نگاه داشتن.
پیشنهاد شما
فاداشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) واداشتن. بازداشتن و نگاه داشتن. || روبرونمودن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به فا و واداشتن شود.
واداشتن. یا بازداشتن و نگاه داشتن.
