کلمهی «غسیله» یک واژهی عربی و صورت مؤنث «غسیل» است. ریشه این واژه از «غسل» به معنای شستن گرفته شده است. بنابراین «غسیله» در اصل به کسی گفته میشود که او را شسته باشند. در فرهنگهای سنتی و بهویژه در متون فقهی و دینی، غسیله معمولاً به زن یا دختری گفته میشود که پس از مرگ شسته و غسل داده شده باشد. این واژه بیشتر در زبان نوشتاری، مذهبی و سوگواریهای قدیم به کار میرفته است. در معنایی عمومیتر، «غسیله» میتواند به چیز یا فردی که شسته شده یا پاک گردانده شده نیز اشاره کند. این واژه بار احترام و تطهیر دارد، زیرا غسل در فرهنگ اسلامی نوعی پاککردن جسم و آمادهسازی برای احترام و دفن به شمار میرود. در گفتار امروزی، این واژه کمتر استفاده میشود و جای خود را به عباراتی مانند «متوفی غسل دادهشده» داده است.
غسیله
لغت نامه دهخدا
( غسیلة ) غسیلة. [ غ َ ل َ ] ( ع ص ) مؤنث غسیل. ( منتهی الارب ). به معنی مغسولة. ج، غَسالی ̍. ( قطر المحیط ). ( اقرب الموارد ). رجوع به غسیل شود.