لغت نامه دهخدا
غزلبافی. [ غ َ زَ ] ( حامص مرکب ) غزل سرایی. غزل پردازی. غزل گویی:
کمال تازه خیالی است نی غزلبافی
که شاعر است به هر ده زیاده از نساج.شفیع اثر ( از آنندراج ).
غزلبافی. [ غ َ زَ ] ( حامص مرکب ) غزل سرایی. غزل پردازی. غزل گویی:
کمال تازه خیالی است نی غزلبافی
که شاعر است به هر ده زیاده از نساج.شفیع اثر ( از آنندراج ).
