لغت نامه دهخدا
غرمانوش. [ غ َ ] ( اِ ) ترخون، و آن سبزی باشد معروف که خورند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). ترخون و آن تره ای است، و به جای میم، باء موحده نیز گفته اند. ( فرهنگ رشیدی ). || بیخ حشیشی است کوهی که آن را عاقرقرحا خوانند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ). رجوع به عاقرقرحا شود.
