غدی ̍

غدی ̍. [ غ َ دا ] ( ع مص ) چاشت خوردن. ( منتهی الارب ). صاحب منتهی الارب کلمه را به صورت غَدَی ً آورده بنابراین آن را ناقص یائی دانسته است ولی در اقرب الموارد و تاج العروس به صورت ناقص واوی آمده است.