لغت نامه دهخدا
عهد گسستن. [ ع َ گ ُ س َس ْ ت َ ] ( مص مرکب ) نقض عهد. عهد شکستن. پیمان شکنی. مقابل عهد بستن: عهدمحبت گسستن؛ ترک همدمی و همنشینی کردن:
نگْسسته عهد صحبت می از هوای باران
آری همیشه باشد برق آشنای باران.ابوطالب کلیم ( از آنندراج ).
عهد گسستن
فرهنگ فارسی
نقض عهد عهد شکستن پیمان شکنی