عنیه

( عنیة ) عنیة. [ ع َن ْ ی َ ] ( ع اِ ) رنج. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
عنیة. [ ع َ نی ی َ ] ( ع اِ ) کمیز و سرگین شتر بهم آمیخته در آفتاب نهاده، که پس از چندی شتر گرگین و جرب را طلا نمایند. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
- امثال:
العنیة تشفی الجرب؛ یعنی عنیة جرب را شفا میدهد. این مثل را در حق مرد نیکورای گویند که بفکر خود امور را نیکو انجام دهد. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).