عنشط

«عنشط» صفتی عربی است که در متون فارسی و عربی به کار رفته و دارای چند معنای متفاوت است. در معنای اصلی، این واژه به «مرد درازبالا» یا فردی با قامت بلند و کشیده اشاره دارد. این کاربرد در منابعی مانند «منتهی‌الارب»، «آنندراج» و «ناظم الاطباء» آمده و هم‌معنی با «طویل» است. در صورتی که درباره زنان به کار رود، مانند «امرأة عنشط»، به معنای «زن درازبالا و طویل» است. این معنا نیز در منابعی چون «اقرب الموارد» و «منتهی‌الارب» ثبت شده و به قامت و شکل ظاهری اشاره دارد. معنای دوم «عنشط» بدخویی یا تندمزاجی است، یعنی فردی که خلق و خوی سخت و ناسازگار دارد. این کاربرد نیز در همان منابع و برخی فرهنگ‌های لغت ذکر شده و بار اخلاقی و شخصیتی دارد. جمع واژه در منابع مختلف «عَناشِطة» یا «عَناشِط» آورده شده است و برای اشاره به چند فرد طویل یا بدخوی به کار می‌رود. بنابراین، «عنشط» هم به عنوان صفت جسمانی و هم صفت اخلاقی قابل استفاده است.