کلمه «عموهة» به معنای سرگشته و دودل شدن است و وقتی به کار میرود که کسی در انتخاب راه یا تصمیمگیری دچار سردرگمی و تردید میشود. این واژه بیشتر به نوعی نابینایی معنوی یا فقدان بصیرت اشاره دارد، نه نابینایی مطلق چشم، و تفاوت آن با «عمی» همین است که عمی به نابینایی کامل اشاره دارد اما عموهة به سرگردانی و گمراهی در فهم و بینش مربوط است. در منابع دینی و قرآنی نیز به این حالت اشاره شده است، مانند آیات «فی طغیانهم یعمهون» (سوره مبارکه بقره ۱۵/۲، سوره هود ۱۱۰/۶ و دیگر آیات) که نشاندهنده گمراهی و بیراهی انسانهاست. علاوه بر معنای معنوی، عموهة گاهی به بینشانی یا گم شدن زمین نیز اطلاق میشود. این واژه در زبان عربی قدیم و منابع فقهی و لغوی به کار رفته و هم معنای ذهنی و هم معنای مکانی دارد. به طور کلی، عموهة نشانه سردرگمی، دودلی و فقدان راهنمایی است که هم در فکر و هم در عمل نمود دارد.
عموهه
لغت نامه دهخدا
( عموهة ) عموهة. [ ع ُ هََ ] ( ع مص ) سرگشته گردیدن و دودله شدن. ( از منتهی الارب ).دودِل شدن در گمراهی و سرگردان شدن در منازعه یا درانتخاب طریقی. ( از اقرب الموارد ). گویند که آن مانند عمی و نابینائی است با این فرق که عمی مطلق نابینائی است چه در بصر و چه در بصیرت، اما عموهة اختصاص به بصیرت و بینائی معنوی دارد. ( از اقرب الموارد از زمخشری ). چنانکه خداوند میفرماید: فی طغیانهم یعمهون.( قرآن 15/2 )، ( 110/6 )، ( 186/7 )، ( 11/10 )، ( 75/23 ). ( از منتهی الارب ). عَمَه. عُموهیة. عَمَهان. عُموه. || بی نشان گردیدن زمین. ( از منتهی الارب ).
