لغت نامه دهخدا
عمرکی. [ ع َ م َ ] ( اِخ ) نام او را بصورت علی بن محمد بوفکی نیشابوری، و عمران بن علی بن محمد، و عمرکی بن علی بن محمد آورده اند. کنیه او ابومحمد بود و از اصحاب امام حسن عسکری ( ع ) به شمار می رفت. وی از محدثان قرن سوم هجری بود و «کتاب الملاحم » از آثار اوست. ( از ریحانة الادب ج 3 ص 132 ).
عمرکی. [ ع َ م َ ] ( اِخ ) عمروبن محمد عمرکی. پیشوای طائفه محمرة در جرجان. رجوع به عمرو عمرکی شود.
