لغت نامه دهخدا
( علی آباد بزرگ ) علی آباد بزرگ. [ ع َ دِ ب ُ زُ ] ( اِخ )دهی است از بخش ارکواز شهرستان ایلام واقع در 38 هزارگزی جنوب خاوری قلعه دره و در کنار راه مالرو و امامزاده نصرالدین. ناحیه ایست کوهستانی و دارای آب و هوای معتدل، و 205 تن سکنه. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات است. اهالی به زراعت و گله داری اشتغال دارند. راه آن مالرو است. ساکنین این ده از طایفه شوهان، و چادرنشین میباشند و در زمستانها به گرمسیر میروند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).