لغت نامه دهخدا
علکم. [ ع َ ک َ ] ( ع ص ) درشت خلقت از شترو جز آن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، عَلاکم. || مرد تنومند. ( از ذیل اقرب الموارد ).
علکم. [ ع ُ ک ُ ] ( ع ص ) قوی و سخت از شتر و امثال آن. ( از ذیل اقرب الموارد ).
علکم. [ ع َ ک َ ] ( ع ص ) درشت خلقت از شترو جز آن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، عَلاکم. || مرد تنومند. ( از ذیل اقرب الموارد ).
علکم. [ ع ُ ک ُ ] ( ع ص ) قوی و سخت از شتر و امثال آن. ( از ذیل اقرب الموارد ).
