علبیه

لغت نامه دهخدا

( علبیة ) علبیة. [ ع ِ ی َ ]( ع ص ) ماده شتر چرکین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
علبیة. [ ع ِ ی َ ] ( اِخ ) آبکی است در داث. ( از معجم البلدان ) ( از اقرب الموارد ).