لغت نامه دهخدا
عقمی. [ ع َ ما ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عَقیم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). نازایندگان و عقیمان:
وانچه گرفته است پیش ازین پسرانش
عقمی آیند و دخترانش سترون.فرخی.
عقمی. [ ع ُ / ع ِ / ع َ ] ( ع ص ) مرد بزرگ قدر به شرف آبائی و جوانمرد. ( از منتهی الارب ). مرد قدیم و اصیل در شرف و کرم. ( از اقرب الموارد ). || سخن پوشیده و غریب و مشتبه. ( منتهی الارب ). سخن غریب و غامض. ( از اقرب الموارد ).
