لغت نامه دهخدا
( عفراة ) عفراة. [ ع ِ ] ( ع ص ) مرد پلید کربز. || ( اِ ) موی میانه سر. ( منتهی الارب ). تک مویهایی که در وسط سر روییده باشد. ( از اقرب الموارد ). || به معنی عفریة است در انسان و خروس. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عفریة شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟