لغت نامه دهخدا
عطبول. [ ع ُ ] ( ع ص ) به معنی عُطبل است. ( از منتهی الارب ). به معنی عطبل است، و گویند عطبول زن درازقامت و تمام خلقت است. ( از اقرب الموارد ). و در صفت پیغمبر ( ص ) گفته اند که لم یکن یعطبول و لاقصیر؛ که منظور از عطبل، درازقامت و درازگردن است و گویند درازصلب. ( از منتهی الارب ). عُطبُل. عُطبولة. عَیطبول. رجوع به عطبل شود.
