این کلمه واژهای عربی است که هم به صورت مصدر و هم به صورت اسم به کار میرود و معانی گوناگونی دارد. در معنای مصدری، عضیض به مفهوم گزیدن، به دندان گرفتن یا به زبان گرفتن آمده است. همچنین این واژه به معنای لازم گرفتن و ملازم شدن با چیزی یا کسی نیز به کار رفته است. در کاربرد اسمی، عضیض به معنای گزیدگی سخت و شدید است و شدت عمل گزیدن را نشان میدهد. افزون بر این، عضیض در برخی منابع به معنای قرین، همسال یا همراه انسان آمده است. این معنا بیشتر جنبه اجتماعی و همراهی دارد و با مفهوم ملازمت ارتباط پیدا میکند. بنابراین، عضیض هم میتواند به عمل فیزیکی گزیدن اشاره داشته باشد و هم به شدت آن یا به رابطه همراهی و قرابت دلالت کند. تشخیص معنای دقیق این واژه به بافت جمله و زمینه کاربرد آن بستگی دارد.
عضیض
لغت نامه دهخدا
عضیض. [ ع َ ] ( ع مص ) گزیدن. ( از منتهی الارب ). به دندان گرفتن. ( از اقرب الموارد ). || به زبان گرفتن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || لازم گرفتن. ( از منتهی الارب ). ملازم گشتن. ( از اقرب الموارد ). عَض رجوع به عض شود.
عضیض. [ ع َ ] ( ع اِ ) سخت گزیدن. ( منتهی الارب ). گزیدگی سخت و شدید. ( از اقرب الموارد ). || قرین و همسال مرد. ( منتهی الارب ). قرین. ( اقرب الموارد ).
