لغت نامه دهخدا
عشاوت. [ ع َ وَ ] ( ع اِمص ) شبکوری و ضعف بینائی. عشاوة. رجوع به عشاوة شود.
عشاوة. [ ع َ وَ ] ( ع اِمص ) شبکوری، یا نابینائی. ( منتهی الارب ). ضعف چشم در شب و روز، و گویند دیدن در روز و ندیدن در شب. ( از اقرب الموارد ). شبکوری، و ضعف بینایی خواه در روز باشد و یا در شب، و یا نابینائی. ( ناظم الاطباء ).
