عرزب

لغت نامه دهخدا

عرزب. [ ع َ زَ / ع ِ زَ ] ( ع ص ) درشت و سخت و توانا و رُست. ( منتهی الارب ).
عرزب. [ ع َ زَ ] ( اِخ ) نام نیای ضحاک بن عبدالرحمان است که تابعی بود. ( از منتهی الارب ).