عبدالله بن نورالله محیط سامانی اصفهانی، شاعر برجسته قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است. او با تخلص «محیط» شناخته میشد و فرزند نورالله عمّان سامانی بن عبدالله ذرّه سامانی بود. وی در سال ۱۲۹۰ هجری قمری متولد شد و در محیط خانوادگی و نزد استادان، آداب شاعری و فنون ادبی را آموخت. پس از وفات پدر، به احترام هنر و شعرش، لقب «تاجالشعرایی» دریافت کرد. اشعار او نشاندهنده شور زندگی و شناخت عمیق از اخلاق و فضایل انسانی است؛ از جمله این بیت مشهور او: «بهر دل بگذشتن از جان کار مردان است و بس ••• هر که در این ره قدم بنهاد مرد آن است و بس». عبدالله محیط، مردی با اطلاع و خوشمشرب بود و در مجالس ادب و شعر، حضور فعال داشت. او در اواخر عمر دچار فقر و پریشانی شد و در نیمه جمادیالاولی سال ۱۳۵۵ هجری قمری وفات یافت. محل دفن او بالای قبر دهقان در سامان است و میراث او در تذکرهها و آثار ادبی قرن چهاردهم هجری محفوظ مانده است.
عبدالله بن نورالله محیط سامانی اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عبداللّه بن نورالله محیط سامانی اصفهانی، از شعرای قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است.
عبداللّه سامانی متخلّص به «محیط» فرزند نوراللّه عمّان سامانی بن عبداللّه ذرّه سامانی، از شعرای قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است.وی در سال ۱۲۹۰ق متولّد شده و نزد پدر و دیگران آداب شاعری و فنون ادب بیاموخت و پس از فوت پدر به شرحی که در تاریخ چهارمحال مذکور است لقب تاج الشّعرایی یافت. این بیت از اشعار اوست: "بهر دل بگذشتن از جان کار مردان است و بس ••• هر که در این ره قدم بنهاد مرد آن است و بس".
وفات
مردی با اطلاع و خوش مجلس بوده و در اواخر عمر دچار فقر و پریشانی شده و بالاخره در اواسط جمادی الاولی سال ۱۳۵۵ق وفات یافت و در بالای قبر دهقان در سامان مدفون شد. مادّه تاریخ وفاتش را جلال فرزانه چنین گفته است: "رقم زد ز پی تاریخ کلک «فرزانه:» ••• «محیط رحمت حق شد محیط عمانی»".
مهدوی، سیدمصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۴۳۱.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۴۳۱.۲. ↑ نیک زاد امیرحسینی، کریم، شناخت سرزمین چهارمحال، ج۲، ص۶۱۴-۶۱۷.
منبع
...
