عاشب

لغت نامه دهخدا

عاشب. [ ش ِ ] ( ع ص ) بلد عاشب؛ شهر گیاه ناک. ( منتهی الارب ). زمین گیاه ناک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || بعیر عاشب؛ شتر گیاه تر چرنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ).