طقفه

لغت نامه دهخدا

( طقفة ) طقفة. [ طَ ف َ ] ( اِخ ) ابن قیس غفاری. صحابی است. یا صواب طخفة به خاء معجمه، یا طغفة به غین معجمه، یا قیس بن طخفة، یا یعیش بن طخفة، یا عبداﷲبن طغفة، یا طخفةبن ابی ذر است. ( منتهی الارب ).