طرقاء

طرقاء. [ طَ ] ( ع ص ) تأنیث اَطْرَق. رکبة طرقاء؛ زانوئی سست. ( مهذب الاسماء ). ظاهراً این معنی فقط در وصف شتر و اسب مستعمل باشد.