طرفشه

لغت نامه دهخدا

( طرفشة ) طرفشة. [ طَ ف َ ش َ ] ( ع مص ) به آب رفتن. || تاریک شدن و سست گردیدن چشم: طرفشت عینه. || نگریستن و بشکستن نگاه را: طرفش فلان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).