لغت نامه دهخدا
ضبوک. [ ض ُ ] ( ع اِ ) ضبوک الارض؛ خطهای زمین که از وزیدن باد پیدا گردد. || ضبوک الغیث؛ آمادگی ابر است باران را. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟