لغت نامه دهخدا
( ضائرة ) ضائرة. [ ءِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث ضائر. زیان رساننده. گزندرساننده:
مؤمنان از دست باد ضائره
جمله بنشستند اندر دائره.مولوی.
( ضائرة ) ضائرة. [ ءِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث ضائر. زیان رساننده. گزندرساننده:
مؤمنان از دست باد ضائره
جمله بنشستند اندر دائره.مولوی.