لغت نامه دهخدا
( صوابة ) صوابة. [ ص ُوْ وا ب َ ] ( ع اِ ) صوابةالقوم؛ برگزیدگان قوم و خلاصه ایشان. ( منتهی الارب ). لبابهم و خیارهم. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || گزیده از هر چیزی. ( منتهی الارب ).
صؤابه. [ ص ُ آ ب َ ] ( ع اِ ) بیضه شپش و کک. ج، صئاب. صِئبان. ( منتهی الارب ).