صخرات

لغت نامه دهخدا

صخرات. [ ص َ ] ( اِخ ) موضعی است به عرفة. ( منتهی الارب ). و آن موقف رسول ( ص ) بوده است.
صخرات. [ ص َ خ َ ]( ع اِ ) ج ِ صخرة. ( منتهی الارب ). رجوع به صخرة شود.