شیونده

شیونده. [ شی وَ دَ / دِ ] ( نف )مخلوطگشته. || لرزان شده. || برهم زده شده. ( ناظم الاطباء ). || برهم زننده. آمیزنده. || لرزنده. ( فرهنگ فارسی معین ).

(وَ دَ یا دِ ) (ص فا. ) ۱ - برهم زننده، آمیزنده. ۲ - لرزنده.

۱. آمیخته شونده.
۲. لرزنده.

برهم زننده، آمی‌زنده.
لرزنده.