لغت نامه دهخدا
شیخی کرمانی. [ ش َ خی ِ ک ِ ] ( اِخ ) از شعرای سلطان مراد ثانی. او راست دیوانی بترکی و خردنامه و منظومه ای ترکی که برای محمدبن یلدرم کرده. خسرو و شیرین، مثنوی ترکی که به امر سلطانمرادبن سلطان محمد نظام کرده ولیکن ناتمام ماند وبرادرش جمال آنرا کامل کرده است. ( از کشف الظنون ).
