عبارت «شیخ هذه الطائفه» در علم حدیث از اصطلاحات مدح راوی است و به معنای «پیر و برجسته این گروه» تعبیر میشود. این عنوان نزد امامیه به کسی اطلاق میشود که به دلیل شهرت و اعتبار علمی خود، نیازی به توثیق ندارد و دیگران او را بدون بررسی تصدیق میکنند. به عبارت دیگر، این اصطلاح نشاندهنده مرتبه بالای علمی و اخلاقی فرد است و توثیق معمول برای راویان عادی، برای او زائد است. این عنوان معمولاً برای علمای برجسته و شناختهشده در یک طایفه یا گروه فقهی به کار میرود و نشاندهنده احترام و اعتماد کامل به روایتهای اوست. اصطلاح «شیخ هذه الطائفه» هم در متون فقهی و هم در منابع حدیثی به کار رفته و یکی از القاب شایسته و مدحآمیز محسوب میشود. این عبارت، علاوه بر ارزش علمی، بیانگر جایگاه اجتماعی و معنوی فرد در میان همقطاران خود نیز هست. استفاده از این اصطلاح به پژوهشگران امکان میدهد تا اعتبار راویان را بدون نیاز به بررسیهای مفصل تعیین کنند. در متون تاریخی، به ویژه نزد امامیه، این لقب برای کسانی آمده که جایگاه رفیع علمی و اخلاقی داشتهاند. بنابراین «شیخ هذه الطائفه» نماد توثیق ضمنی، احترام و اعتبار کامل است و کاربرد آن به معنای ستایش و تقدیر از علم و شخصیت فرد است.
شیخ هذه الطائفه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] شیخ هذه الطائفه، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ مدح راوی می باشد.
یکی از الفاظ مدح، اصطلاح "شیخ هذه الطائفه" است که نزد امامیه به کسی اطلاق می شود که به دلیل شهرت، از توثیق، بی نیاز است و اشاره دارد به این که توثیق دون شأن و مرتبه او است.
نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۷۴.
۱. ↑ نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۷۴.۲. ↑ مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۶، ص۱۴۵.۳. ↑ عاملی، حسین بن عبدالصمد، وصول الاخیار الی اصول الاخبار، ص۱۹۲.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «شیخ هذه الطائفه»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۹/۲۹.
...
