شیاءه

لغت نامه دهخدا

( شیاءة ) شیاءة. [ ش َ ءَ ] ( ع اِمص ) خواهش و اراده، و یقال: کل شی بشیاءة ( بشیئة ) اﷲ باری بمشیئة اﷲ اسم است مصدر را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). هر چیز بمشیت و اراده خداوند عالم است. ( ناظم الاطباء ).