لغت نامه دهخدا
شواجر. [ ش َ ج ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شاجر. و رماح شواجر؛ نیزه های مختلف بعض آن در بعض درآمده. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || ج ِ شاجرة. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شاجر و شاجرة شود.
شواجر. [ ش َ ج ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شاجر. و رماح شواجر؛ نیزه های مختلف بعض آن در بعض درآمده. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || ج ِ شاجرة. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شاجر و شاجرة شود.
جمع شاجر و رماح شواهر ایزه های مختلف بعض آن در بعض در آمده.