لغت نامه دهخدا
شوائع. [ ش َ ءِ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شائعة: جأت الخیل شوائع و شواعی که قلب شوائع است؛ بمعنی متفرق آمدن مرکبهاست. ( از تاج العروس ) ( از نشوءاللغة ص 16 ). رجوع به شواعی شود.
شوائع. [ ش َ ءِ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شائعة: جأت الخیل شوائع و شواعی که قلب شوائع است؛ بمعنی متفرق آمدن مرکبهاست. ( از تاج العروس ) ( از نشوءاللغة ص 16 ). رجوع به شواعی شود.
جمع شائعه