لغت نامه دهخدا
( شنظوة ) شنظوة. [ ش ُ ظُ وَ ] ( ع اِ ) شنظوةالجبل؛ سر کوه و کرانه آن. ج، شَناظی ( شَناظ ). ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟