لغت نامه دهخدا
شنث. [ ش َ ن َ ] ( ع مص ) درشت شدن و شوخ بستن دست ( مقلوب شثن ). یقال: شنثت مشافرالابل؛ ای غلظت من اکل الشوک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شثن شود.
شنث. [ ش َ ن َ ] ( ع مص ) درشت شدن و شوخ بستن دست ( مقلوب شثن ). یقال: شنثت مشافرالابل؛ ای غلظت من اکل الشوک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شثن شود.