لغت نامه دهخدا
شلکک. [ ش ِ ک َ ] ( اِ ) سوراخی که در ته دیوارها کنند تا آبهای کثیف و چرکین و آب باران و جز آن از آن بیرون رود. || ناودان. ( از برهان ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ).
شلکک
فرهنگ معین
(ش کَ ) (اِ. ) ۱ - ناودان. ۲ - سوراخ راه آب در ته دیوار.
فرهنگ عمید
ناودان، سوراخ راه آب در زیر دیوار.
ویکی واژه
ناودان.
سوراخ راه آب در ته دیوار.
