لغت نامه دهخدا
( شغارة ) شغارة. [ ش َغ ْ غا رَ ] ( ع اِ ) سنگ چخماق و سنگ آتش زنه. ( ناظم الاطباء ). سنگ آتش زنه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
شغاره. [ ش َ رَ / رِ ] ( اِ ) حیوانیست. ظربان. انگورخوار. مفرق النعم. ( یادداشت مؤلف ).
