شعرسرا
شعرسرا واژه‌ای مرکب و هم‌معنی با شعرسرای است. این ترکیب از دو بخش شعر به معنای سروده و اشعار ادبی، و سرا به معنای خانه، مکان و جایگاه تشکیل شده است. در نتیجه، این واژه به‌صورت تحت‌اللفظی به جایگاه شعر یا خانهٔ شعر ترجمه می‌شود. این لغت به مکانی فیزیکی یا مفهومی اشاره دارد که در آن شعر خلق می‌شود، گردآوری می‌گردد یا مورد بحث و تحلیل قرار می‌گیرد. برای نمونه، می‌توان به یک انجمن ادبی، محفل شاعران یا حتی مجموعه‌ای غنی از اشعار کهن و نو به‌عنوان یک شعرسرا اشاره کرد که در آن فضا، حال‌وهوای شعر و شاعری حاکم است. در متون کهن و فرهنگ‌های لغت فارسی، از این واژه برای اشاره به شاعران (که خود آفرینندهٔ شعر هستند) یا مکان‌های مرتبط با شعر نیز استفاده شده است. برای دریافت اطلاعات دقیق‌تر و مشروح‌تر در مورد ریشه‌شناسی و کاربردهای تاریخی این واژه، می‌توان به مدخل شعرسرای در فرهنگ‌های معتبر فارسی مراجعه نمود.
مترادف‌ها
دیوان، مجموعه‌اشعار
لغت نامه دهخدا
شعرسرا. [ ش ِ س َ / س ُ ] ( نف مرکب ) شعرسرای. رجوع به شعرسرای شود.
جمله سازی با شعرسرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن شعرسرا با کلامی که از اعماق قلبش می‌جوشید، توانست طی سال‌ها فعالیت ادبی، جایگاه ویژه‌ای در میان نویسندگان و منتقدان معاصر کشور پیدا کند.
💡 هرگاه این شعرسرا در محافل ادبی حضور می‌یابد، با اشعار پرکشش و زبانی موزون، شنوندگان را به دنیایی از تخیل و زیبایی‌های کلامی می‌برد.
💡 او یک شعرسرا بود که نه تنها بر وزن و قافیه، بلکه بر معنا و پیام‌های اجتماعی اشعار خود نیز تمرکز بسیار ویژه‌ای داشت.
