لغت نامه دهخدا
شعرباره. [ ش ِ با رَ / رِ ] ( ص مرکب ) شعردوست. بسیار عاشق شعر. ( یادداشت مؤلف ):
رفیقی داشتم عالی ستاره
دلی چون آفتاب و شعرباره.عطار.
شعرباره. [ ش ِ با رَ / رِ ] ( ص مرکب ) شعردوست. بسیار عاشق شعر. ( یادداشت مؤلف ):
رفیقی داشتم عالی ستاره
دلی چون آفتاب و شعرباره.عطار.
شعر دوست بسیار عاشق شعر